BACK

 

Aalten in De Achterhoek

1946-1951

Ingang van Zwembad het Walfort

Zo zag het er uit, het grote schild met in een art deco letter "Zwembad 't Walfort" dat vanaf de Bredevoortsestraatweg duidelijk zichtbaar was. De eigenlijke ingang van het zwembad was aan het eind van de laan.
We gingen zwemmen als het weer het maar even toeliet. Bovenstaande afbeelding is een reconstructie die ik maakte op basis van een een oude ansichtkaart.

Het Walfort was een natuurbad, dat wil zeggen dat aan het water geen chemikaliën, zoals kopersulfiet en chloor, werden toegevoegd. Het water werd op een natuurlijke manier gereinigd door planten, in een speciaal daarvoor bestemd basin achter de waterval. Een installatie pompte het water naar de waterval en op die manier werd het weer aan het zwemwater toegevoegd. Een gesloten circuit dus. Het was natuurlijk wel zaak om het basin altijd bij te vullen wanneer op warme zomerdagen water verdampte.

Het lange gebouw met kleedhokjes en kleedkamers, had een vorm die enigszins deed denken aan Paleis Soestdijk, zo herinnerde ik het me. Maar na het recentelijk opduiken van oude foto's blijkt dat niet zo te zijn en heb ik de plattegrond gewijzigd. Om het zwembad heen bevond zich een wal die gevormd was tijdens het uitgraven van het zwembasin toen het zwembad gebouwd werd.

Parallel aan de brug van zowel het jongens- als het meisjesbad was een lange kabel bevestigd. Wie zwemles kreeg werd in een soort beugel gehangen. Een wiel volgde die kabel. De badjuffrouw, die door haar witte kleding meer van een verpleegster weghad, kon de leerling gemakkelijk volgen en instructies geven, en goed in de gaten houden of die niet kopje onder ging. Ze maakte gebruik van een lange stok met een haak, eenzelfde stok waarmee je het bovenlicht van een hoog raam opent en ook weer dicht doet.

 

Onze vader was lid van het bestuur van het zwembad, misschien was hij ook wel voorzitter, dat weet ik niet precies meer. Hij was ook hoofd van de hervormde school in Aalten die naar dominee Stegeman werd vernoemd. Dit is de hoofdingang van de Ds. Stegemanschool aan de Varseveldsestraatweg gefotografeerd door zus Irene. Deze hoofdingang zagen wij slechts zelden omdat wij vanuit de tuin van de woning van het hoofd der school, Hoekstraat 15, direct toegang tot het schoolplein hadden.

De drie dakkapellen zijn van de zolder. Daar was een filmzaal ingericht. We zagen daar films die werden uitgebracht door de Nederlandse Onderwijs Film (N.O.F.) met titels als Turfsteken en Jantje's Droom. De filmzaal kwam tot stand omdat de hoofdmeester (mijn vader dus) de actie “Japie” in het leven had geroepen. Alle schoolkinderen hebben gedurende een schooljaar lang oud papier verzameld. Van de opbrengst werd de filmprojector gekocht en het zaaltje ingericht.

Een jaar nadat R.F.B. Bruil als hoofd van de school was begonnen, werd er meteen al een jubileum gevierd, namelijk het 25-jarig bestaan van de "Nederlands Hervormde School te Aalten", ter gelegenheid waarvan een tegel werd ontworpen en in een groot aantal werd gebakken, gekleurd en geglazuurd.

Het schoolgebouw is in 2005 afgebroken. Daarover staat een filmpje op YouTube.

Hoekstraat 15 was het huis van het "hoofd der school". Dat was, totdat wij in 1946 naar Aalten kwamen, de heer Bruggink. Een paar jaar woonde het echtpaar Bruggink in het rechter deel van het huis. Wij, het gezin Bruil, hadden de rest van het huis. Maar al gauw konden we over het hele huis beschikken.

Voor het huis, dicht bij het hek, stond een dikke beuk die in de herfst heel wat dorre bladeren liet vallen die door de kinderen bij elkaar geharkt moesten worden. Er stond ook een wilde kastanje. De foto is van het huis toen het verbouwd was en geschikt gemaakt voor dubbele bewoning.

Links naast het huis was een grote tuin met hoog gras wat we alang-alang noemden. Het werd slechts af en toe eens gemaaid, op de ouderwetse manier, met een zeis. De tuin stond vol met allerlei soorten bomen: seringen, appelbomen, kersenbomen. Er was een vlier, een krentenboom, en er waren zelfs perzikbomen. In het najaar werkten we allemaal mee met het plukken van de zoete rode kersen en de spekkersen, van de appels en de pruimen (reine claude). De appels werden geschild en in vieren gesneden. Die stukken werden gedroogd op zolder, op schappen en ook aan een dun touw geregen dat opgehangen werd. Stiekem aten we wel eens een paar gedroogde moten.

De Kerkstraat in Aalten. Afbeelding uit het tijdschrift "Ons Leven" van rond 1925.

Aalten, Nederlands Hervormde Kerk vanaf de Markt gezien. Afbeelding uit het tijdschrift "Ons Leven" van rond 1925. In onze tijd zag het er nauwelijks anders uit.

Wordt vervolgd.

Copyright 2004-2009 Rudolf A. Bruil

REAGEER