Er was een ondernemende jongen die een bedrijf startte dat later uitgroeide tot "Desktop Publishing BV" in de van Diemenstraat in Amsterdam. Daar werden de opgemaakte pagina's door een laserprinter afgedrukt. Vervolgens werden de gerasterde illustraties ingemonteerd en eventuele correcties aangebracht.
De moederbladen werden door een drukkerij in Brabant in offset gedrukt.
Dat betekende hogere drukkosten en relatief minder opbrengst.

Die manier van druk en distributie werd na een jaar gestaakt en er werd gekozen voor een eenvoudige, maar niet minder interessante aanpak.
Hoewel vormgeving en produktie een evolutie was, kan toch een opdracht geformuleerd worden.
De Opdracht: Met gebruikmaking van basistechnieken een tijdschrift vormgeven dat een stijlvolle en zakelijke uitstraling heeft en tegelijkertijd een indruk van kwaliteit overbrengt.
De laatste serie laat dat duidelijk zien.

Het omslag.
Het budget was ontoereikend om elke cover in full color te drukken. Om toch de illusie van rijkdom te geven werd voor het omslag een basis-ontwerp gemaakt dat voor elke uitgave gebruikt kon worden. De cover, inclusief de advertenties op de pagina's 2, 3 en 4, die wél in vier kleuren gedrukt werden, was in een grote oplage aangemaakt. De basiskleuren voor de voorzijde waren rood en geel. De tekst Eigenwijs & Boeiend werd in zwart gedrukt, en de titel in rood. De aanduiding van het muziek-katern Fidelio werd in een zwart kader geplaatst, op een lichtgele achtergrond. Drukkerij Koedijk in de Laurierstraat verzorgde de druk.

Per uitgave kon worden volstaan met een enkele drukgang in zwart met een steeds wisselend lay-out/ontwerp: foto's, lijntekeningen, merknamen, logo's en andere grafische elementen.
Vormgeving, ontwerpen, de lay-out, fotografie, tekeningen en de werktekeningen zijn van mijn hand.

Een Kodak laser scanner/printer maakte het mogelijk om van elke afbeelding en foto een rasterprint te maken. Rechts het loopwerk van de Denon DP-S1 zoals het in druk verscheen. De afbeelding was afkomstig uit het door Denon geleverde informatiemateriaal. Met de Kodak machine werd de foto gerasterd en op elk gewenst formaat geprint. Die rasterprinten lieten zich uitstekend digitaliseren. Het kant en klare tijdschrift was niet alleen qua kritische inhoud interessant.

Zeer goede produkten kregen een Gouden Triangel, een waardering geïnspireerd door "Le décibel d'honneur" van Jean Hiraga's "La nouvelle revue du son" uit Frankrijk. Bijzondere opnamen kenden we een Gouden CD toe.

Het tijdschrift had naast tests ook vaste rubrieken zoals: "Met tin en bout, met lijm en zaag", "Gehoord, Gezien, Gelezen", "Handel & Wandel" (waarin winkels gepresenteerd werden).
En er was "Selektief Winkelen". Handelaren werden uitgenodigd een lijst op te sturen met 2e hands items en demonstratiemodellen, geprijsd voor de verkoop. Die lijsten werden gratis geplaatst.

AudiOpinie had alle ingrediënten om tot een uitgave met een grote oplage uit te kunnen groeien. Maar omdat het een kritisch tijdschrift was, waren slechts weinig importeurs en fabrikanten geïnteresseerd. Ze wisten dat ze niet op voorhand een positieve waardering van hun produkten konden verwachten.
Bovendien is het Nederlandse taalgebied veel te klein om wat te bereiken. Toch waren er supporters: Wim de Haan en Hans van Tuil (TES Nederland B.V.), de heer de Jong (Penhold B.V.), Thijs de Haan (Pioneer Electronics), Frits de Vries (Audio Import), René Deegens (Dimex), en nog een aantal.